Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009

PwC: Μικρότερα τα τμήματα πωλήσεων των φαρμακευτικών εταιρειών


Από ένα νέο μοντέλο θα αντικατασταθεί ο ρόλος των υπαλλήλων των τμημάτων πωλήσεων και marketing των φαρμακευτικών εταιρειών μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, καθώς ο κλάδος μεταβαίνει από τη μαζική σε εξειδικευμένη προσέγγιση της αγοράς με στόχο την αύξηση των εσόδων, σύμφωνα με τη νέα μελέτη της PricewaterhouseCoopers (PwC).

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, οι χιλιάδες αντιπρόσωποι πωλήσεων, τα δισεκατομμύρια δολάρια για δωρεάν δείγματα φαρμάκων, τα εκατομμύρια που δαπανώνται σε τηλεοπτική διαφήμιση και το δυναμικό marketing σε γιατρούς και ασθενείς δεν είναι πια αποδοτικές μέθοδοι. Οι εταιρείες του κλάδου μεταθέτουν το ενδιαφέρον τους από την προώθηση χαπιών, στο να αποδείξουν με την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών ότι ενδιαφέρονται για την υγεία, την ποιότητα ζωής και να μειώσουν τις δαπάνες περίθαλψης.

Σύμφωνα με την PwC, τα στελέχη πωλήσεων του φαρμακευτικού κλάδου θα είναι στο μέλλον πολύ λιγότερα, περισσότερο δυναμικά, θα διαθέτουν νέες ικανότητες, όπως η εκπαίδευση στις επιστήμες της υγείας, θα έχουν καλύτερη κατανόηση συγκεκριμένων σοβαρών ασθενειών, καθώς και την ικανότητα να διαπραγματεύονται με ισχυρούς παίκτες και ειδικούς από τον χώρο της ιατρικής. Στόχος τους δεν θα είναι μόνο η πώληση προϊόντων, αλλά η καλύτερη διαχείριση των αποτελεσμάτων στην υγεία, μέσω μίας ολοκληρωμένης γκάμας υπηρεσιών διαχείρισης υγείας, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών εξετάσεων, προγραμμάτων φαρμακευτικής αγωγής και συμβουλών για τη διατροφή.

Ο κ. Μάριος Γεωργίου, Partner της PricewaterhouseCoopers στην Ελλάδα, δήλωσε: «Τα προϊόντα από μόνα τους δεν εγγυώνται το μακροπρόθεσμο μέλλον του φαρμακευτικού κλάδου. Οι ελλείψεις του σύγχρονου μοντέλου marketing και πωλήσεων δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν απλά μειώνοντας τον αριθμό των πωλητών. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Εάν ο φαρμακευτικός κλάδος πετύχει να επιφέρει τολμηρές, γενναίες αλλαγές στο υπάρχον μοντέλο, θα είναι σε πολύ καλύτερη θέση να εξασφαλίσει ότι τα δισεκατομμύρια δολάρια που επενδύει σε Έρευνα και Ανάπτυξη θα δαπανηθούν με σύνεση και θα εξαλείψει την ανάγκη να δαπανήσει τεράστια ποσά στο να πείσει όλο και περισσότερους γιατρούς σε σκεπτικισμό, των οποίων η ιατρική υπεροχή αμφισβητείται. Ο φαρμακευτικός κλάδος θα είναι σε θέση να προχωρήσει σε δραστικές περικοπές των δαπανών στις πωλήσεις και στο marketing, πουλώντας προϊόντα και υπηρεσίες για τις οποίες η αγορά θα πληρώνει υψηλή τιμή».

Στη μελέτη ‘Pharma 2020: Το Marketing του μέλλοντος’ η PwC υπογραμμίζει μία δυναμική που οδηγεί σε ένα νέο σύστημα marketing και πωλήσεων, στο οποίο περιλαμβάνονται τα εξής:

...η συνέχεια του άρθρου εδώ....

*Το άρθρο αναδημοσιεύουμε εν μέρει από το Capital.gr

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009

Πώς να στήσετε μια καινούργια επιχείρηση

της Julie Creswell

Μέσα από τις πρωταγωνιστικές τους εμφανίσεις στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, η Ούρσουλα Αντρες και η Χάλι Μπέρι αποτέλεσαν πρότυπα για τον αριστοτεχνικό τρόπο με τον οποίο αναδύονται μέσα από τη θάλασσα. Για τις υπόλοιπες γυναίκες του πλανήτη , αυτή η άνεση φαντάζει κάπως δύσκολη. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια τεχνάσματα που θα μας βοηθήσουν να πετύχουμε τη λάμψη των κοριτσιών του Μποντ, όπως για παράδειγμα η χρήση αδιάβροχης μάσκαρα, βαζελίνης και ταινίας διπλής όψεως. Υπάρχουν επίσης και κάποιες πιο ιδιαίτερες λεπτομέρειες, που βοηθούν στην επίτευξη αυτού του «άθλου» αλλά δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια.

Με γνώμονα αυτή τη διαπίστωση, μια ομάδα έμπειρων χειριστών του Google και του YouTube δημιούργησαν την Howcast και πολύ γρήγορα προχώρησαν στη δημιουργία πληθώρας δικτυακών τόπων, οι οποίοι παρέχουν βίντεο με πληροφορίες για το πώς μπορεί κάποιος να κάνει μόνος του οτιδήποτε θελήσει. Ήδη στη Howcast βρίσκει κανείς 100.000 βίντεο, πολλά από τα οποία έχουν ανεβάσει φορείς όπως το Playboy, το Popular Science, το Home Depot και το πρακτορείο μοντέλων Ford. Η εταιρεία παρέχει οδηγίες πάνω σε ποικίλα θέματα. Από το πώς μπορεί κάποιος να φτιάξει μια βρύση που στάζει ή να κάνει τη διαθήκη του. μέχρι πώς θα γλιτώσει από επίθεση αρκούδας.

Είναι εύκολο να ανεβάζει κανείς πληροφορίες στο Διαδίκτυο, όπως για παράδειγμα στο YouTube, όπου μεταφέρονται 20 ώρες μαγνητοσκοπημένου υλικού το λεπτό. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, καταλαβαίνουμε ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω από λίγα κλιπάκια περιορισμένης διάρκειας για την κατοχύρωση της επιτυχίας. Το μυστικό για να γίνει κάποιος κυρίαρχος του Παγκόσμιου Ιστού είναι να επιδεικνύει ξεχωριστή προσωπικότητα.
Ανώτερα στελέχη βιομηχανικών επιχειρήσεων αναγνωρίζουν ότι η Howcast κατάφερε να ξεχωρίσει. «Κατανοούν ότι το βίντεο είναι ένα φανταστικό μέσο για να μοιραστεί κανείς εμπειρίες και πληροφορίες» δήλωσε ο Ντέιβιντ Εουν, ανώτατο στέλεχος της Coogle και σύμβουλος στρατηγικών συνεργασιών. «Αλλά επίσης συνειδητοποιούν ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν το βίντεο για να προωθήσουν πληροφορίες μέσα σε ένα διασκεδαστικό και καθόλου βαρετό πλαίσιο».

Η Howcast συνεργάστηκε με διαφημιστικές εταιρείες και δημιούργησε βίντεο που θα παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους.
Το να αγνοήσουμε τα όρια που υπάρχουν μεταξύ της θεματολογίας και των διαφημίσεων αποτελεί φυσικά μια παράδοξη προσπάθεια. Ωστόσο, η ομάδα της Howcast, διαβεβαιώνει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια προώθησης κάποιου εμπορικού σήματος θα έχει βοηθητικό και όχι κυρίαρχο ρόλο στα βίντεο της.

Επίσης, η Howcast συσφίγγει τις σχέσεις της με το υπουργείο Εξωτερικών, που αναζητεί τρόπους αξιοποίησης των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης για την άμεση επικοινωνία με το λαό. Μεταξύ των βίντεο της Howcast μπορούμε να βρούμε και τα εξής: «Πώς μπορείς να διαμαρτυρηθείς χωρίς τη χρήση βίας» και «Πώς μπορείς να προωθήσεις ένα μπλογκ για τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Τα βίντεο που έχει δημιουργήσει η ομάδα της Howcast έχουν όλα την ίδια μορφή. Επικρατούν σε όλα η ίδια χαρακτηριστική μουσική, τα ίδια γραφικά και ο ίδιος πρόσθετος σχολιασμός, γνωρίσματα που κάνουν ευκολότερη τη μετάφραση τους σε άλλες γλώσσες.
Τον περασμένο χρόνο, η εταιρεία τροφίμων Nestle δέχτηκε από καταναλωτές μιας πόλης της Μέσης Ανατολής παράπονα που αφορούσαν τη γεύση ενός από τα προϊόντα της, του στιγμιαίου καφέ Nescafe Gold. Η εταιρεία ανακάλυψε ότι οι άνθρωποι αυτής της πόλης δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνεται ο στιγμιαίος καφές. Τον έφτιαχναν όπως τον παραδοσιακό αλεσμένο καφέ, είπε ο Ρακάν Μπραχεντνί, ο εκπρόσωπος της Nestle στο Ντουμπάι. Ο κ. Μπραχεντνί βρισκόταν ήδη σε συζητήσεις με το νεοσύστατο δίκτυο για να ανεβάσει βίντεο στην ιστοσελίδα της Nestle. Έτσι, η Howcast έφτιαξε ένα βίντεο που έδειχνε πώς φτιάχνεται ένας Nescafe Gold.

Οι επισκέπτες του δικτυακού τόπου της εταιρείας μπορούν να βαθμολογούν τα βίντεο. Για παράδειγμα, ένα βίντεο που δείχνει πώς μπορεί κανείς να παραβιάσει μια κλειδαριά έχει λάβει ανησυχητικά υψηλή βαθμολογία. Τα πιο δημοφιλή βίντεο είναι αυτά που σχετίζονται με το σεξ και τις ανθρώπινες σχέσεις. To No 1 βίντεο είναι το «Πώς μπορείς να κάνεις σεξ μέσα σε αμάξι» και ακολουθούν τα βίντεο «Πώς χρησιμοποιείται το Twitter» και «Πώς να φιλάς σαν την Αντζελίνα Τζολί».

Ο 33χρονοςΤζέισονΛίμπμαν, γενικός διευθυντής του Howcast, δείχνει κάπως απογοητευμένος γι' αυτή τη σειρά προτίμησης. Επιλέγει να μιλήσει για τα βίντεο της Howcast, που αναδείχθηκαν συνολικά ως τα πιο δημοφιλή και είναι τα εξής: «Πώς να κόψεις το κάπνισμα» και «Πώς να πετύχεις τα βήματα του ΜάικλΤζάκσον». Τα βίντεο αυτά προσφέρουν σημαντικές γνώσεις.

Ο κ. Λίμπμαν ισχυρίζεται ότι η εταιρεία Howcast θα μπορούσε να αποβεί κερδοφόρα κοντά στα τέλη του προσεχούς έτους. Εάν πραγματοποιηθεί αυτή η πεποίθηση του, η εταιρεία θα γίνει διάσημη με το καινούργιο της βίντεο: «Πώς να δημιουργήσεις μια κερδοφόρα εταιρεία».
*Το άρθρο το αναδημοσιευουμε μεταφρασμένο από την ειδική έκδοση της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" 020809, "The New York Times" που περιέχει επιλεγμένα άρθρα από την πολύ γνωστή και καλή εφημερίδα. Το πρωτότυπο στο αγγλικό κείμενο το βρίσκουμε εδώ

Στο στόχαστρο χάκερ το Twitter και το Facebook


Tη σημασία που έχουν αποκτήσει ορισμένες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (social networking) στην καθημερινότητά τους συνειδητοποίησαν αρκετά εκατομμύρια χρήστες του Internet σε ολόκληρο τον κόσμο στα τέλη της περασμένης εβδομάδας. Ο λόγος ήταν μίας ευρείας κλίμακας διαδικτυακή επίθεση σε τέτοιου είδους sites, η οποία είχε, ως αποτέλεσμα, να σταματήσει για μερικές ώρες η λειτουργία του Twitter και να υπάρξουν πολλά προβλήματα στην ανανέωση των ιστοσελίδων και γενικότερα στη χρήση του Facebook.

Από την επίθεση, για την οποία η εκτίμηση είναι πως ήταν οργανωμένη από μία ομάδα «δραστών» επηρεάστηκαν και άλλες λιγότερο δημοφιλείς ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το LiveJournal. Σημειωτέον πως οι διαχειριστές του Twitter, το οποίο και επλήγη περισσότερο χρειάστηκαν αρκετές ημέρες προκειμένου να λύσουν όλα τα προβλήματα που υπήρξαν.



Ρωσική εμπλοκή;
Σύμφωνα με στελέχη εταιρειών που ειδικεύονται στην ασφάλεια, ο στόχος της επίθεσης έδειξε να είναι η δυσφήμιση ενός μπλόγκερ από τη Γεωργία, ο οποίος φαινόταν αρχικά να «υπογραφεί» την επίθεση. Αποδείχθηκε, όμως, ότι ο εν λόγω μπλόγκερ, γνωστός ως Cyxymu, δεν είχε εμπλοκή με αποτέλεσμα να αρχίζουν να κυκλοφορούν σενάρια ότι επρόκειτο για έργο Ρώσων προγραμματιστών, δεδομένης κιόλας της χρονικής συγκυρίας με την συμπλήρωση ενός έτους από τη σύρραξη στη Νότια Οσετία. ...η συνέχεια του άρθρου εδώ...

* Το άρθρο αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα "Ημερησία" 140809

Word Ahead


 




WordAhead], a free video vocabulary website offers an innovative method to help students learn and remember difficult English words.


"Στην χώρα μας τα παιδιά ξεκινούν να μαθαίνουν αγγλικά από πολύ μικρή ηλικία. Αρκετές φορές όμως "κλοτσάνε" ειδικά όταν το λεξιλόγιο δυσκολεύει. Αν αντιμετωπίζεται τέτοια προβλήματα ή ακόμα και αν θέλετε και εσείς να τσεκάρετε ορισμένες λέξεις της αγγλικής που σας μπερδεύουν μην παραλείψετε να επισκεφθείτε αυτό το site."

*Από την στήλη της Μαρίας Μυστακίδου "www." του ένθετου "Η άλλη άποψη" της Ελευθεροτυπίας 140809

Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

Διαδικτυακή διαφήμιση επί προσωπικού

*της Stephanie Clifford, The New York Times

Επειδή ακούστηκαν πολλές ανησυχίες για τα προσωπικά δεδομένα κάθε ατόμου που χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο, μπορούμε να πούμε ότι οι υπεύθυνοι μάρκετινγκ και οι επιχειρήσεις συλλογής δεδομένων πάντα είχαν περισσότερες πληροφορίες για την εκτός Διαδικτύου ζωή των καταναλωτών, όπως για παράδειγμα το εισόδημα τους, η ακίνητη περιουσία τους, ο τύπος του αυτοκινήτου που οδηγούν και οι υπαίθριες δραστηριότητες τους. Προσφάτως, ορισμένες από αυτές τις εταιρείες άρχισαν να συνδέουν αυτό τον τεράστιο όγκο πληροφοριών με τους browser των καταναλωτών.
Το αποτέλεσμα είναι η μεγάλη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι καταναλωτές αντιμετωπίζουν το Διαδίκτυο. Εκτός του ότι βλέπουν εξατομικευμένες διαφημίσεις, έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν διάφορες παραλλαγές των δικτυακών τόπων από άλλους καταναλωτές, αλλά και να έχουν έκπτωση στις αγορές τους μέσω Διαδικτύου. Όλα αυτά είναι βασισμένα σε προγενέστερες πληροφορίες, οι οποίες έχουν προκύψει από την εκτός Διαδικτύου ζωή τους.
Η τεχνολογία που συνδέει τη διαφήμιση με τις προτιμήσεις των καταναλωτών δεν είναι καινούργια. Πρόκειται για ένα μικροσκοπικό κομμάτι κώδικα που ονομάζεται cookie και αποθηκεύεται στο σκληρό δίσκο. Οι πληροφορίες που περιέχει όμως είναι καινούργιες.
«Τώρα ο κάθε χρήστης σερφάρει στο Διαδίκτυο και το cookie υποδεικνύει τι τύπος καταναλωτή είναι: την ηλικία του, το εισόδημα του, αν ζει στην πόλη ή στην ύπαιθρο, αν έχει παιδιά»,
είπε ο Τρέι Μπάρετ, υπεύθυνος παράγωγής στην Acxiom, μια επιχείρηση που προσφέρει αυτές τις πληροφορίες στους υπεύθυνους μάρκετινγκ.
Διαφημιστές και υπεύθυνοι μάρκετινγκ ισχυρίζονται ότι αυτή η ιδιαιτερότητα είναι πολλή χρήσιμη. Πρώτον, τους απαλλάσσει από τον κόπο να μαντεύουν τις απαραίτητες πληροφορίες, προκείμενου να σχηματίσουν το προφίλ του κάθε χρήστη και, δεύτερον, αυξάνει τις πιθανότητες να παρουσιάσουν το προϊόν τους σε κάποιον καταναλωτή που ενδιαφέρεται πραγματικά.
«Η εμμονή των βιομηχανιών να χρησιμοποιούν cookies έχει καταστήσει ουσιαστικά αδύνατο για τους χρήστες να σερφάρουν στο Διαδίκτυο χωρίς να εντοπίζονται και να 'φακελώνονται'», είπε ο Μαρκ Ρότενμπεργκ, γενικός διευθυντής του Electronic Privacy Information Center.
Παρ' όλο που τελευταία στο Κογκρέσο πραγματοποιούνται συνεδριάσεις με θέμα την προστασία των προσωπικών δεδομένων, οι σύνεδροι στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην τακτική εντοπισμού των χαρακτηριστικών του χρήστη. Οι βιομηχανίες υποστήριξαν ότι δεν χρειάζεται καμία κυβερνητική επέμβαση και αυτό έγινε αποδεκτό από την Αμερικανική Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου.
Οι καταναλωτές μπορούν να αποφύγουν τον εντοπισμό μέσω των cookies, διαγράφοντας τα από τον υπολογιστή τους ή ρυθμίζοντας τον browser ώστε να μην τα αποθηκεύει στο σκληρό δίσκο.
Τις τελευταίες δεκαετίες, εταιρείες συλλογής δεδομένων, όπως οι Experian και Acxiom, έχουν συγκεντρώσει όγκους πληροφοριών για κάθε Αμερικανό. Η Acxiom υπολογίζει ότι έχει στην κατοχή της 1.500 ξεχωριστές πληροφορίες για κάθε Αμερικανό, οι οποίες βασίζονται σε στοιχεία που προκύπτουν από εξουσιοδοτήσεις, άδειες γάμων και ληξιαρχικές πράξεις γέννησης, συνδρομές σε περιοδικά, δημόσια έγγραφα.
Ο Πάτρικ Γουίλιαμς, ο εκδότης του οικονομικού περιοδικού Worth, προσφάτως ζήτησε από την εταιρεία Acxion να βρει τα ονόματα και τις διευθύνσεις 10.000 Αμερικανών από έντεκα πόλεις, οι οποίοι να είναι ιδιοκτήτες σπιτιών αξίας άνω του ενός εκατ. δολαρίων και με καθαρή αξία άνω των 2 εκατ. δολαρίων, να μένουν κοντά σε άλλους πλούσιους ανθρώπους και το όνομα τους να υπάρχει σε κάποιο περιοδικό ή εφημερίδα που απευθύνεται σε επιχειρηματίες. «Πρόκειται για την πιο τρομακτική εταιρεία αναζήτησης δεδομένων που υπάρχει και ήδη έχει αρκετά στοιχεία», είπε ο κ. Γουίλιαμς.
Εταιρείες όπως οι Acxiom και Datran Media - ανταγωνίστρια της πρώτης - συνδέουν τα δεδομένα που έχουν προκύψει από τη χρήση του Διαδικτύου, αλλά και γενικότερα, με την εγγραφή κάποιου σε έναν ιστότοπο ή με το άνοιγμα ενός διαφημιστικού e-mail.
Τα cookies της εταιρείας Datran περιλαμβάνουν από 50 έως 100 ξεχωριστές πληροφορίες. Και οι δύο εταιρείες ισχυρίζονται ότι τα δεδομένα που έχουν αποθηκευτεί στα cookies είναι ανώνυμα και γενικευμένα. Οι εταιρείες Datran και Acxiom πουλάνε στη συνέχεια τις διαφημίσεις ιστοτόπων, όπως οι NBC.com, Facebook και Yahoo σε εταιρείες που χρησιμοποιούν τα δεδομένα αυτά, όπως η εταιρεία Rodale.
Η εταιρεία Beltone New England, που κατασκευάζει ακουστικά βαρηκοΐας, ζήτησε από την Datran να βρει χρήστες, από 65 χρόνων και πάνω, που να είναι ιδιοκτήτες ενός σπιτιού, οικογενειάρχες, που να βγάζουν πάνω από 35.000 δολάρια το χρόνο και να ζουν στη Νέα Αγγλία, ώστε να μπορέσει να τους στείλει επιλεγμένες διαφημίσεις.
«Έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι η πλειονότητα των ενδιαφερομένων για το περιεχόμενο των διαφημίσεων ήταν γυναίκες, γύρω στα 35 με 40, που φρόντιζαν τους ηλικιωμένους γονείς τους στο σπίτι τους», είπε ο Πέρι Εμπελ, διευθυντής μάρκετινγκ και ανάπτυξης οικονομικής δραστηριότητας στην Beltone, και πρόσθεσε ότι έκανε διάφορες αλλαγές, για να συμπεριλάβει και αυτή την ομάδα καταναλωτών.
Χρησιμοποιώντας πραγματικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον κάθε χρήστη, οι έμποροι μπορούν να προσαρμόσουν ακόμη περισσότερο τα μηνύματα τους στις ατομικές ανάγκες του καθενός.
Ο Πολ Μ. Σβαρτζ, ειδικός στην προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και καθηγητής νομικής στη Σχολή Μπέρκλεϊ, είπε ότι η ακούσια συμμετοχή των καταναλωτών διαφοροποιεί το μάρκετινγκ που στηρίζεται σε στοιχεία από το Διαδίκτυο από το μάρκετινγκ στην κλασική του μορφή.
«Όλη αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών λαμβάνει διαστάσεις ολοκληρωτικού καθεστώτος, καθώς καταγράφονται οι σκέψεις μας, στην προσπάθεια μας να πάρουμε μια απόφαση», είπε. «Ουσιαστικά, προμηθεύοντας με πληροφορίες τις εταιρείες, λειτουργούμε ως υπάλληλοι τους».

*το άρθρο αναδημοσιεύουμε από το ένθετο της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" 090809 με επιλεγμένα άρθρα των " The New York Times" ( Ads Follow Web Users, and Get More Personal )

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

«Η ιδιοτελής ελληνική κοινωνία»


Ο πολιτικός επιστήμονας Κλεομένης Κουτσούκης εισάγει τον όρο της «ιδιοτελούς κοινωνίας» γράφοντας:

«Ενώ η "κοινωνία των πολιτών" περιλαμβάνει τις ενώσεις ή τα άτομα που με τη θέλησή τους δραστηριοποιούνται για την ικανοποίηση συλλογικών αναγκών, δηλαδή υπηρετούν το συλλογικό συμφέρον της κοινωνίας, η "ιδιοτελής κοινωνία" περικλείει άτομα ή ενώσεις ατόμων, τα οποία δρουν μόνο για λογαριασμό τους, δηλαδή προκειμένου να ικανοποιήσουν προσωπικές τους ανάγκες και προσωπικά τους συμφέροντα, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα ή αδιαφορώντας εντελώς για την κοινωνία και το συλλογικό συμφέρον. Για την επικράτηση της κοινωνίας των πολιτών παρουσιάζονται δύο κύρια εμπόδια: το πρώτο είναι το αδιάφορο ή απαθές μέρος της κοινωνίας και το δεύτερο είναι το ιδιοτελές μέρος της κοινωνίας.
Η "ιδιοτελής κοινωνία" δημιουργεί ένα κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό πλαίσιο, το οποίο κυρίως διευκολύνει τις πρακτικές διαφθοράς.

Συνήθως οι αξίες μιας ιδιοτελούς κοινωνίας βρίσκουν εύφορο έδαφος να καλλιεργηθούν, όταν το κράτος ή η κοινωνία αφήνουν ανοικτές θύρες, δηλαδή δεν έχουν ξεκαθαρίσει τις δικές τους σταθερές, αναλλοίωτες αξίες ή δεν παρεμβαίνουν για να καταστήσουν ξεκάθαρα αισθητό το ότι οι μερικότερες αξίες μιας ιδιοτελούς κοινωνίας δεν μπορούν και δεν πρέπει να βρουν εφαρμογή, δηλαδή να υπερτερήσουν των συλλογικών.
Με σκοπό το κέρδος

Όταν λ.χ. μερικοί έμποροι αποφασίσουν να κυκλοφορήσουν στην αγορά κάποιο ανθυγιεινό προϊόν με σκοπό το κέρδος, μια ιδιοτελής κοινωνία βρίσκεται υπό διαμόρφωση, δεδομένου ότι για μια τέτοια δράση ένα ολόκληρο δίκτυο ατόμων ή επιχειρήσεων ενεργοποιείται για την πραγμάτωση του σκοπού αυτού σε βάρος της ευρύτερης κοινωνίας ...η συνέχεια του άρθρου εδώ...

*Το άρθρο το αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" 080809, και το αφιέρωμα που έκανε για την Διαφθορά

Ο Συρμός του Ερασιτέχνη...και οι πιθηκίζοντες μπλόγκερς!

" Ο ΑΝΤΡΟΥ ΚΗΝ περιγράφεται ως Αγγλος επιχειρηματίας των ψηφιακών μέσων, γνώστης των πραγμάτων στη Silicon Valley, την έδρα, στη νότια πλευρά του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, της βιομηχανίας και ηλεκτρονικής τεχνολογίας, αρθρογράφος σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά (ενδεικτικά: The Weekly Standard, Business Week, Esquire, The Guardian), έχει δικό του weblog, το www.cultureof theamateur.com, και είναι συγγραφέας....."

"ΤΟ ΘΕΜΑ που πρωτίστως εγείρει στο βιβλίο του ο Αντρου Κην είναι εκείνο της αξιοπιστίας. Συγκεκριμένα, «πόση ακρίβεια και πόση αλήθεια έχουν οι πληροφορίες που πλημμυρίζουν καθημερινά το Ιντερνετ;». Ταυτόχρονα, ο συγγραφέας «φοβάται» και θεωρεί πολύ επικίνδυνο το ότι μερικοί «από τους πιο πολύτιμους θεσμούς μας», όπως είναι οι επαγγελματικές εφημερίδες, τα περιοδικά, η μουσική και ο κινηματογράφος, ξεπερνιούνται τώρα «από μια χιονοστιβάδα ερασιτεχνικού, κομμένου και ραμμένου στα μέτρα του κάθε χρήστη και ελεύθερου για όλους περιεχομένου»..."

"ΟΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΙ ΠΙΘΗΚΟΙ του σήμερα, όπως τους αποκαλεί ο Αγγλος συγγραφέας, ερασιτέχνες όλοι τους «που όμως φτάνουν να πιστεύουν ότι μπορούν να υποκαταστήσουν και να ξεπεράσουν τους επαγγελματίες», χρησιμοποιούν «τα δικτυωμένα κομπιούτερ τους» για να «δημοσιεύσουν» ο,τιδήποτε «από μή καλά τεκμηριωμένο πολιτικό σχόλιο, μέχρι και απρεπή home-video, απελπιστικά ερασιτεχνικές καί ανέμπνευστες μουσκές συνθέσεις, ποιήμτα που δεν διαβάζονται, κριτικές βιβλίων, έργων τέχνης, θεατρικών παραστάσεων, εκθέσεις και μυθιστορήματα». Ο Νήλ δεν βρίσκει τίποτα κακό στο να λέει κάποιος τη γνώμη του για ένα βιβλίο, μιά συναυλία, η και ένα πολιτικό συμβάν. Θεωρεί, όμως ότι, ιδιως στα μπλόγκς, «αυτά τα ημερολόγια μετριότητας των πιθήκων», εκατομμύρια άνθρωποι «πιστευουν στ’ αλήθεια ότι έγιναν συγγραφείς, ποιητές, κριτικοί, δημοσιογράφοι, ακόμα και ιατροί». Ολοι, κάποια στιγμή, λέμε τη γνωμη μας για μιάν αρρώστεια. Αλοίμονο, τονίζει, εάν αρχίσουμε να κάνουμε και τους γιατρούς..."

"Ο ΑΝΤΡΟΥ ΚΗΝ, πρόσωπο με το οποίο καταγινόμαστε για τρίτη μερα στο «Αναγνωστικό» μας, εκείνο το φθινόπωρο του 2004, τρόμαξε πολύ όταν άκουσε όλους τους συναδέλφους του στο «Κάμπ Ο’ Ράϊλι», να μιλάνε σχεδόν με ένα στόμα και με απερίγραπτο ενθουσιασμό, για το επόμενο «μεγάλο στάδιο», όπως το ονόμαζαν, της «ιντερντικής επανάστασης» που οραματίζονταν. Το στάδιο αυτό περιγραφόταν από μία μόνο λέξη: «εκδημοκρατισμός». Ο Κήν τρόμαξε. «Δεν κατάλαβα ποτέ», γράφει τώρα σε ένα καινούργιο του βιβλίο, «ότι η Δημοκρατία είχε τόσες δυναότητες. Τα μίντια, οι πληροφορίες, η γνωση, το περιεχόμενο, το ακροατήριο, οι συγγραφείς – όλα θα εκδημοκρατικοποιούνταν μέσω του Διαδικτύου». Ακουσε ακόμα τους 200, τόσους, συναδέλφους του να πανηγυρίζουν που, επιτέλους, «το Web 2.0 θα μεταμόρφωνε ακόμα και τους ειδικούς σε κάθε τομέα των μίντια σε ευγενείς ερασιτέχνες». Τότε, ακριβώς, πήρε την απόφαση να αποχωρήσει από την «κατασκήνωση», και να αποστατίσει, όπως λέει, «από τον πρός εκδημοκρατισμό ψηφιακό τους ψευτόκοσμο»...."

*αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από τις αναρτήσεις "Ο παιδότοπος του ερασιτέχνη", "Οι πιθηκίζοντες μπλόγκερς!", "Οι Ευγενείς Ερασιτέχνες..." στο blog του Χρίστου Μιχαϊλίδη

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009

Ιατρικά άρθρα καθ' υπαγόρευσιν των φαρμακο- βιομηχανιών


Νέες αποκαλύψεις για το ρόλο της φαρμακοβιομηχανίας στη σύνταξη επιστημονικών άρθρων τα οποία αναδεικνύουν τα πλεονεκτήματα σκευασμάτων για συγκεκριμένες παθήσεις, κάνει σε άρθρο της η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» βασιζόμενη σε μέχρι πρόσφατα απόρρητα έγγραφα, που της παραδόθηκαν με δικαστική απόφαση.
Τα έγγραφα αναφέρονται στα πεπραγμένα μιας συγκεκριμένης εταιρείας, όμως περιλαμβάνουν επίσης στοιχεία και μαρτυρίες που δείχνουν ότι η πρακτική τής κατά παραγγελίαν συγγραφής άρθρων ιατρικού περιεχομένου αφορά πολλές βιομηχανίες παρασκευής φαρμάκων και πολλά σκευάσματα.

Η Wyeth είναι η εταιρεία που παρασκευάζει τα φάρμακα υποκατάστασης ορμονών Premarin και Prempro, τα οποία χορηγούνται σε γυναίκες στην εμμηνόπαυση. Το 2001 από την πώλησή τους εισέπραξε σχεδόν δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Είχε προηγηθεί, από το 1998, και ακολούθησε ώς το 2005, η δημοσίευση 26 επιστημονικών άρθρων -τάσσονταν αναφανδόν υπέρ της θεραπείας με υποκατάσταση ορμονών, υποβαθμίζοντας τους κινδύνους- σε 18 ιατρικές επιθεωρήσεις. Μεταξύ αυτών, η Διεθνής Επιθεώρηση Καρδιολογίας και η Αμερικανική Επιθεώρηση Μαιευτικής και Γυναικολογίας.

Τα άρθρα είχαν συντάξει για τον «πελάτη» Wyeth «συγγραφείς-φαντάσματα» όπως τους αποκαλούν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς», εργαζόμενοι στην εταιρεία συμβούλων επικοινωνίας DesignWrite. Η διαδικασία έχει ως εξής: Τα «φαντάσματα» γράφουν το κείμενο, το στέλνουν σε γιατρό ή γιατρούς οι οποίοι το εγκρίνουν και το υπογράφουν και μετά δημοσιεύεται στις επιθεωρήσεις. Ο Νταγκ Πέτκους, εκπρόσωπος της Wyeth, τόνισε ότι τα άρθρα ήταν επιστημονικά ακριβή και ότι είναι ρουτίνα για τις φαρμακευτικές εταιρείες να προσφεύγουν σε συμβούλους επικοινωνίας για να βοηθούν στη συγγραφή των κειμένων. Πρόσθεσε, ειδικότερα, ότι τα άρθρα για την ορμονοθεραπεία ήταν έγκυρα και είχαν ελεγχθεί ενδελεχώς από ανεξάρτητους ειδικούς για λογαριασμό των ιατρικών επιθεώρησεων που τα δημοσίευαν.

«Θορυβημένος» από τα νέα στοιχεία που περιλαμβάνουν λεπτομερώς τις κινήσεις και επαφές μεταξύ της φαρμακοβιομηχανίας, της εταιρείας συμβούλων και των ιατρών, δήλωσε ο εκδοτικός όμιλος Elsevier, που εκδίδει μερικά από τα ιατρικά περιοδικά, και δεσμεύτηκε να διεξαγάγει έρευνα.

Αλλα έντυπα έχουν ήδη αρχίσει να ζητούν από τους επιστήμονες που υπογράφουν τα άρθρα να κάνουν υπεύθυνες δηλώσεις, με τις οποίες ξεκαθαρίζουν το ρόλο τους και γνωστοποιούν στοιχεία ώστε να διαφανεί αν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Δεδομένου ότι οι γιατροί βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε επιστημονικές δημοσιεύσεις για να παρακολουθούν τις εξελίξεις και τη φαρμακολογία, η κατ' ανάθεση συγγραφή εγκυμονεί κινδύνους. Οι γιατροί μπορεί να κρίνουν ότι θέλουν αυτό ή το άλλο φάρμακο για τον ασθενή τους μελετώντας μια έρευνα, θα πρέπει όμως εξαρχής να γνωρίζουν ότι πίσω από ένα κείμενο βρίσκεται μια συγκεκριμένη φαρμακοβιομηχανία

Ε.ΒΑΤ. (Πηγές: http://www.nytimes.com/)

*Το άρθρο το αναδημοσιεύουμε από την Ελευθεροτυπία 060809

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009

Anti Smoking Advertisements

*Πρόταση Παναγιώτη Μ. - Δημιουργία παρουσίασης GeoNick

Τρίτη 4 Αυγούστου 2009

CRM Playaz - Η Boyz Are Back in town



It's been along time, we shouldn't have left you....but we're back - we being Paul Greenberg and I as The CRM Playaz. But there's a new place to check us out - CRMPLAYAZ.COM.
The new site is powered by our friends at Hubspot.com. These guys not only make a great internet marketing platform for the SMB crowd, but they are some cool folks. Just check out the Baby Got Leads video they put only a few days ago, that already has over 10K views:






*Πηγή: http://crm2.typepad.com/

Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009

Welcome To Marketing Comics™

* Πηγή: http://www.marketingcomics.com/ - Δημιουργία παρουσίασης GeoNick

Κυριακή 2 Αυγούστου 2009

Οι ηλικιωμένοι Ιάπωνες στόχος των επιχειρήσεων

Αποτελούν ιδιαίτερο target group για μέσα
ενημέρωσης και διαφημιστές

Η γήρανση του πληθυσμού της Ιαπωνίας οδηγεί σε πρωτοφανείς αναπροσαρμογές της παραγωγικής διαδικασίας, των οικονομικών στόχων και των επιχειρηματικών στρατηγικών της χώρας. Είναι, βεβαίως, παροιμιώδης η απροθυμία των Ιαπώνων- ανεξαρτήτως ηλικίας- να καταναλώσουν. Η Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου όμως έχει τους πλουσιότερους συνταξιούχους στον κόσμο: υπολογίζεται ότι οι άνω των 60 ετών Ιάπωνες έχουν κατά μέσον όρο στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς 170.000 δολάρια (135.000 ευρώ)! Μια τέτοια διαπίστωση δεν ήταν δυνατόν να περάσει ανεκμετάλλευτη από τον ιαπωνικό επιχειρηματικό κόσμο, παρά το γεγονός ότι παραμένει προσανατολισμένος στις εξαγωγές.
Ετσι, καθώς η παγκόσμια οικονομική κρίση πλήττει τη διάθεση για κατανάλωση ακόμη και των Αμερικανών και με δεδομένες τις αρνητικές για τις ιαπωνικές εξαγωγές συναλλαγματικές συγκυρίες (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές στις ΗΠΑ), στην Ιαπωνία παρατηρείται το φαινόμενο το ενδιαφέρον πολλών επιχειρήσεων και διαφημιστών να εστιάζεται όλο και περισσότερο στους κατόχους ρευστού. Δηλαδή, στις μεγαλύτερες ηλικίες- οι μικρότερες άλλωστε καταναλώνουν επί πιστώσει.

Βεβαίως οι Ιάπωνες το χρήμα το κερδίζουν για να... υπάρχει. Δεν το ξοδεύουν. Οχι λόγω της ηλικίας τους αλλά λόγω της ιδιοσυγκρασίας τους. Είναι άνθρωποι λιτοδίαιτοι. Ολιγαρκείς. Αυτό γίνεται αμέσως φανερό από τα σπίτια στα οποία ζουν - οι κατοικίες άνω των 65 τετραγωνικών μέτρων θεωρούνται «μεγάλα σπίτια». Επιπλέον οι ηλικιωμένοι είναι και περισσότερο συντηρητικοί καταναλωτές. Δεν ενδιαφέρονται ούτε για το τελευταίο μοντέλο της Τoyota ούτε για τις υπηρεσίες 3G της κινητής τηλεφωνίας ούτε για τα iΡod, τα Ρlaystation ή το Διαδίκτυο. Βασισμένοι στις διαπιστώσεις αυτές «παραδοσιακοί» επιχειρηματικοί κλάδοι, όπως είναι οι κλάδοι των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των εκδόσεων, αποφάσισαν με τη συνδρομή των διαφημιστών να εκμεταλλευθούν την τεράστια πλην υπνώττουσα αγοραστική δύναμη των ηλικιωμένων Ιαπώνων.

...η συνέχεια του άρθρου εδώ....
*Το άρθρο είναι του Αλ. Καψύλη και το αναδημοσιευουμε από το " Βήμα της Κυριακής" 02/08/2009

Ασπρισμα, μαύρα και έκτακτη εισφορά


Εντονη δυσαρέσκεια στους μισθωτούς και συνταξιούχους που καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο, πιθανές δικαστικές εμπλοκές αλλά και απρόβλεπτα προβλήματα έχει δημιουργήσει η ιστορία με την έκτακτη εισφορά.
Ενα από αυτά που δεν έχουν βγει ακόμη στη φόρα αποκαλύπτει σήμερα η στήλη. Πρόκειται για το «άσπρισμα» των «μαύρων» αρκετών επιχειρήσεων. Παρακολουθήστε. Τα κέρδη των εταιρειών μετά τη φορολόγηση κατευθύνονται στα αποθεματικά, τη διανομή του μερίσματος, τα κέρδη εις νέον και τις τακτικές αμοιβές των μελών του Δ.Σ. (Διοικητικού Συμβουλίου) των επιχειρήσεων. Υπάρχει επίσης κάτι άλλο που αποκαλείται «διανομή κερδών σε μέλη του Δ.Σ. και το προσωπικό». Πρόκειται συνήθως για καμουφλάζ, αφού δεν είναι σύνηθες να διανέμονται κέρδη στο προσωπικό. Τα λεφτά υποτίθεται εισπράττονται από τα μέλη του Δ.Σ. αλλά ούτε αυτό συμβαίνει. Τα μέλη του Δ.Σ. εισπράττουν τα λεφτά στα χαρτιά αλλά συνήθως όχι στην πράξη. Εν γνώσει τους συμμετέχουν, τουλάχιστον μέχρι πριν από την έκτακτη εισφορά, σε μια εικονική διαδικασία όπου τα λεφτά πάνε σε τρίτους αλλά τα μέλη του Δ.Σ. αποδέχονται να εμφανιστούν ότι τα εισέπραξαν. Αυτό γίνεται για να διευκολυνθεί το «άσπρισμα» των «μαύρων» της εταιρείας, που μπορεί να κατευθυνθούν στην ικανοποίηση υψηλόβαθμων μάνατζερ, π.χ. του διευθύνοντος συμβούλου, αλλά και «συνεργατών» της εταιρείας στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
Γιατί όμως αποδέχονταν τα μέλη του Δ.Σ. κάτι τέτοιο αφού δεν κατέληγαν τα λεφτά στην τσέπη τους; Πολύ απλά γιατί οι φόροι είχαν πληρωθεί αυτοτελώς από την εταιρεία, οι ίδιοι εξυπηρετούσαν την επιχείρηση και επιπλέον μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα ποσά στη φορολογική τους δήλωση για το «πόθεν έσχες». Ομως, η επιβολή της έκτακτης εισφοράς αλλάζει τα δεδομένα καθότι καλούνται να πληρώσουν επιπλέον φόρο για ποσά που ποτέ δεν εισέπραξαν.
Στελέχη επιχειρήσεων αναφέρουν στη στήλη ότι αναζητείται τρόπος ώστε να πληρώσουν οι εταιρείες την έκτακτη εισφορά χωρίς να διευκρινίζεται πώς θα γίνει αυτό. Σημειώνεται ότι το όλο σχήμα έγινε πιο εύκολο με την εισαγωγή των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων αφού δεν υπάρχει πίνακας διάθεσης αποτελεσμάτων, σε αντίθεση με τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα που χρησιμοποιούνται σε θέματα φορολογίας. Ολα δείχνουν ότι οι εταιρείες θα κληθούν ουσιαστικά να πληρώσουν την έκτακτη εισφορά για τα μέλη του Δ.Σ. που υπόκεινται σ' αυτήν αν και δεν έχουν έχουν εισπράξει τα λεφτά αφού απλώς... άσπριζαν τα μαύρα.

*Το άρθρο είναι του Δημήτρη Κοντογιάννη από την Ελευθεροτυπία 1/8/2009