Το «κίνημα της βραδύτητας» βρίσκει όλο και περισσότερους οπαδούς όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ. Και βρίσκει εφαρμογή παντού, ακόμη και στο χρήμα.
Η ιδέα να επιβραδύνουμε τη ζωή μας προέρχεται από την Ευρώπη και μοιάζει εντελώς αντι-αμερικανική. Όμως έχει αρχίσει πλέον να κερδίζει έδαφος ακόμη και στη χώρα των φαστ φουντ και του γρήγορου χρήματος. Μάλιστα στις ΗΠΑ είναι που παρουσιάσθηκε, από τον Γούντυ Τας, η έννοια του «αργού χρήματος».
Ο Τας είναι πρόεδρος της προσφάτως ιδρυθείσας Συμμαχίας Αργό Χρήμα, ενός δικτύου επενδυτών και επιχειρηματιών που έχει την έδρα του στο Μπρούκλυν και στηρίζει μικρές, ανεξάρτητες τοπικές επιχειρήσεις. Στόχος της Συμμαχίας είναι να αποκαταστήσει τη σχέση των επενδυτών με το αντικείμενο στο οποίο επενδύουν, αλλά και με τους τόπους στους οποίους ζουν. «Πριν από έναν χρόνο, οι άνθρωποι απλώς θα γελούσαν με την ιδέα του αργού χρήματος, θα έλεγαν ότι δεν υπάρχει χρήμα που να είναι... υπερβολικά γρήγορο», εξηγεί ο Τας. Τώρα όμως οι επενδυτές τον ακούν χωρίς να γελούν. Άλλωστε την κρίση προκάλεσαν άνθρωποι οι οποίοι επεδίωκαν υπερβολικά γρήγορα κέρδη, και οι νέοι το αντιλαμβάνονται.
«Ζητούν κάποιο βαθύτερο νόημα στην επαγγελματική σταδιοδρομία τους και αμφισβητούν την παλιά ιδέα, σύμφωνα με την οποία όποιος πεθαίνει με τα περισσότερα παιγνίδια κερδίζει».
Ο Τας αρθρώνει τις ιδέες του στο βιβλίο «Έρευνες για τη φύση του αργού χρήματος: επενδύστε σαν τα τρόφιμα, τα αγροκτήματα και η γονιμότητα να είχαν σημασία» (προλογίζει ο «πατέρας» του «κινήματος της βραδύτητας», ο Ιταλός Κάρλο Πετρίνι). Χρόνια επενδυτής και επιχειρηματίας, ο Τας χρησιμοποιεί την εμπειρία του αυτή ώστε η Συμμαχία του να επενδύει σε εταιρείες που παράγουν, παράλληλα με το χρηματοπιστωτικό, φυσικό και κοινωνικό κεφάλαιο.
«Η Συμμαχία Αργό Χρήμα είναι μια προσπάθεια να καθοδηγήσουμε το κεφάλαιο ώστε να υποστηρίξει τοπικά συστήματα παραγωγής τροφίμων... Η οικονομία ήταν ένα εργαλείο για την επίτευξη ενός σκοπού, όμως ζούμε σε μια εποχή που έχει γίνει η ίδια σκοπός. Για να την ξανακάνουμε μέσο, πρέπει να επιβεβαιώσουμε τις αξίες.
Αξίες στις οποίες θα συμφωνούσαμε οι 99 στους 100 ανθρώπους, όπως η μητρότητα και η μηλόπιτα, οι υγιείς κοινότητες, οι υγιείς οικογένειες, ένας καλύτερος κόσμος για τις επόμενες γενιές, η δεοντολογική συμπεριφορά, η ηθική ευθύνη». Χρειάζεται επίσης, προσθέτει, να ξεπεράσουμε τις αγορές που είναι βασισμένες στην κατανάλωση και την εξάντληση των φυσικών πηγών και να προχωρήσουμε σε αγορές βασισμένες στην αποκατάσταση και την προστασία.
«Είναι προφανές», τονίζει. «Η παλιά αγορά, αυτή που κληρονομήσαμε από τη βιομηχανική επανάσταση και τους ληστές- βαρόνους, απαιτεί ανάπτυξη. Ας δημιουργήσουμε λοιπόν μια άλλη αγορά που δεν θα είναι αναγκαστικά εναντίον της ανάπτυξης, αλλά απλώς εναντίον της απεριόριστης ανάπτυξης, της ανάπτυξης που υπερβαίνει τα όρια του φυσικού και του κοινωνικού κεφαλαίου».
*Αναδημοσιεύουμε το άρθρο από την εφημερίδα "Τα Νέα" 220709
