**Το άρθρο προτάθηκε να αναδημοσιευτεί στο blog από συνάδελφο μας. Είναι άρθρο του Capital.gr
Η λεγόμενη ικανότητα προς δικαιοπραξία, ή αλλιώς δικαιοπρακτική ικανότητα, ενός φυσικού προσώπου στα πλαίσια του αστικού δικαίου είναι η ικανότητα που του αναγνωρίζει το δίκαιο να καταρτίζει αυτοπροσώπως και στο όνομά του δικαιοπραξίες. Δεδομένου όμως ότι η κατάρτιση δικαιοπραξιών δεν συνεπάγεται μόνο απόκτηση δικαιωμάτων αλλά και ανάληψη υποχρεώσεων, ο νόμος, αποβλέποντας στην προστασία του συμβαλλομένου, αναγνωρίζει πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα στο φυσικό πρόσωπο μόνο με την ενηλικίωσή του, δηλαδή με τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας του (άρθρο 127 Αστικού Κώδικα), ενώ έως εκείνο το χρονικό σημείο η προκείμενη ικανότητα ή δεν του αναγνωρίζεται καθόλου ή του αναγνωρίζεται μόνο περιορισμένα.
Η δικαιοπρακτική ικανότητα του φυσικού προσώπου δηλαδή υφίσταται μια προοδευτική διαβάθμιση που τελεί σε συνάφεια με την ηλιακή του πρόοδο και συνακόλουθα με την πνευματική και σωματική του δυνατότητα να μπορεί να επιμελείται αυτοδυνάμως τις προσωπικές του υποθέσεις.Υπό το πρίσμα αυτό, το άρθρο 128 αριθ. 1 ΑΚ προβλέπει την πλήρη έλλειψη δικαιοπρακτικής ικανότητας, δηλαδή την πλήρη ανικανότητα προς δικαιοπραξία, σε όποιους δεν έχουν συμπληρώσει το δέκατο (10) έτος της ηλικίας τους, ενώ περιορισμένη δικαιοπρακτική ικανότητα έχουν, σύμφωνα με το άρθρο 129 αριθ. 1 του ίδιου κώδικα, οι ανήλικοι που συμπλήρωσαν το δέκατό τους έτος, υπό την προϋπόθεση, ότι από την καταρτισθείσα δικαιοπραξία αποκτούν απλώς και μόνο έννομο όφελος, χωρίς παράλληλα να αναλαμβάνουν έννομες υποχρεώσεις.
Η συνέχεια του άρθρου εδώ
