"Ενημερώνουν τους εργαζομένους για τις επιπτώσεις στην επιχείρηση και επιδιώκουν συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων"
Της Χριστινας Δαμουλιανου / xd@kathimerini. gr
Σε καιρούς οικονομικής κρίσης οι επιχειρήσεις έχουν την τάση να φορτώνουν στην «αμαρτωλή οικονομία» πολύ περισσότερα απ’ όσα πραγματικά της ανήκουν. Επιπλέον, οι απολύσεις, οι περικοπές δαπανών και όσα άλλα κακά τη συνοδεύουν έχουν άμεση αρνητική επίπτωση στο ηθικό των εργαζομένων. Γεγονός που επιδεινώνει τη δύσκολη φάση που πιθανόν να διέρχονται οι οργανισμοί.
Στις μέρες μας οι ειδικοί του μάνατζμεντ αναλώνονται με άρθρα και με συμβουλές για τη σημασία που έχει ο ρόλος των μάνατζερ και των επικεφαλής ομάδων εργαζομένων, όχι μόνο στο να υποστηρίξουν το ηθικό των εργαζόμενων τους, αλλά και να χρησιμοποιήσουν την κρίση σαν ευκαιρία για να τους συσπειρώσουν και να τους μπολιάσουν με τα γονίδια της συλλογικής ευθύνης για την ευημερία της επιχείρησης. Να αναβαθμίσουν, δηλαδή, το επίπεδο της αφοσίωσής τους και να τους δώσουν την ευκαιρία να διαπιστώσουν και οι ίδιοι ότι, όντως, υπάρχουν ευκαιρίες για να ανακάμψει η επιχείρησή τους.
Ολα αυτά, βέβαια, θα ακούγονταν ως ευχολόγιο και εξαγγελία καλών προθέσεων εάν δεν μας περιέγραφαν και με ποιον τρόπο διοίκησης επιτυγχάνονται τα καλά αυτά αποτελέσματα. Εναν τρόπο, με τον οποίο όχι μόνο να διασφαλίζεται η ισορροπία κόστους-οφέλους, αλλά και να «θεραπεύει» τα όσα κακά είχε τυχόν δημιουργήσει στο προσωπικό ένα λανθασμένο μάνατζμεντ. Επιλέξαμε λοιπόν άρθρο από τις σελίδες του Business Net, το οποίο προτείνει να δίδεται υψηλή προτεραιότητα σε ανεπίσημες συναντήσεις που θα πρέπει να τις οργανώνει ο μάνατζερ, ώστε να ενημερώνεται με ειλικρίνεια το προσωπικό για το πώς επηρεάζει η κρίση την επιχείρηση.
«Η κρίση είναι η κατάλληλη στιγμή για να φέρεις στην επιφάνεια τις δεξιότητες και την εμπειρία της ομάδας σου με το να τους κάνεις μέρος της διαδικασίας για την επίλυση του προβλήματος». Κρίσιμης σημασίας είναι επίσης ο ρόλος του μεσαίου μάνατζερ, ο οποίος και αναλαμβάνει να διαβιβάζει τα μηνύματα της ανωτάτης διοίκησης. Γιατί, είναι εκείνος που πρέπει να εξηγήσει το τι δεν πήγε καλά στην επιχείρηση και το πώς σχεδιάζει να προχωρήσει από εδώ και πέρα. Κάτι, που προϋποθέτει αφενός ότι υπάρχει ειλικρίνεια από την πλευρά της ηγεσίας, αφετέρου αφοσίωση από την πλευρά των εργαζομένων.
Με το να θεωρήσεις ότι είναι καλή «άμυνα» το να τους πεις ότι «για όλα φταίει η οικονομική κρίση» όταν οι πελάτες μειώνονται, οι μετοχές πέφτουν και άλλα σχετικά, επιλέγεις το πλέον επικίνδυνο μήνυμα που θα μπορούσες να στείλεις στο προσωπικό σου. Είναι αυτό ακριβώς που ανεβάζει τα επίπεδα της ανησυχίας τους και τους αποσυντονίζει από την εστίασή τους στην επίλυση του προβλήματος, κάτι που κάνει ακόμη δυσκολότερο για την επιχείρηση να το ξεπεράσει.
Ωστόσο, οι μάνατζερ δεν θα πρέπει να επαναπαύονται στο «μήνυμα της ηγεσίας» και μόνο. Ιδιαιτέρως σημαντικός είναι ο ρόλος των μάνατζερ μεσαίου επιπέδου. Γιατί είναι αυτοί που πρέπει να το διερμηνεύσουν στο προσωπικό με δικές του πρωτοβουλίες. Μια πρωτοβουλία είναι να οργανώσουν συναντήσεις των εργαζομένων με μικροεκδηλώσεις στις οποίες, ταυτόχρονα, δίνεται και η ευκαιρία να ακουστούν και οι όποιες «φήμες» κυκλοφορούν, ώστε να ακούγονται οι σωστές απαντήσεις.
Εννοείται, ότι προκείμενου οι εργαζόμενοι να αντιληφθούν και να κατανοήσουν τις όποιες αλλαγές χρειάζονται και το πώς θα συμβάλουν και οι ίδιοι με τη δική τους εργασία, προϋπόθεση είναι η διαφάνεια και το να «ανοίξει η επιχείρηση τα βιβλία της στους εργαζομένους της». Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει ότι και το προσωπικό έχει εκπαιδευθεί ώστε να γνωρίζει το πώς λειτουργεί η επιχείρηση. Με την εξής προειδοποίηση όμως: «Προς Θεού, μην τους ζαλίσετε με δύσκολους οικονομικούς όρους όταν δεν τους γνωρίζουν»...η συνέχεια του άρθρου εδώ ...
* Πηγή: Καθημερινή 140210
