Στο παρελθόν, και ιδιαίτερα κατά την τελευταία δεκαετία, οι επιχειρήσεις επαινούντο για τις ιδέες τους. Οι ειδικοί εξυμνούσαν τη δύναμη του brainstorming και τις τεχνικές παραγωγής ιδεών. Οι άνθρωποι των επιχειρήσεων προσπαθούσαν να βελτιώσουν τη δημιουργική τους ικανότητα και συμπεριφορά. Και το 2009, ανακηρύχθηκε Έτος Δημιουργικότητας και Καινοτομίας, από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το επακόλουθο μιας δεκαετίας που επικεντρώθηκε στην παραγωγή ιδεών, ήταν η πιο εύκολη πλέον πρόσβαση σε αυτές. Γεγονός που μείωσε τη σημαντικότητα των ιδεών, ως διαφοροποιό στοιχείο ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, που παραδοσιακά υπήρξαν. Όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Richard Florida, The Rise of the Creative Class, “περισσότερο από το 30 τοις εκατό του πληθυσμού, ανήκει στη δημιουργική τάξη. Και οι ιδέες προσφέρονται επαρκώς. Με τη διάδοση των ανοικτών διαδικασιών καινοτομίας, διαγωνισμών ιδεών, κλπ., ο ανταγωνισμός στα στελέχη αυξάνεται, με αποτέλεσμα να επιδεικνύουν ένα πλούτο ιδεών”.
Αυτό που φαίνεται πλέον να λείπει σήμερα, είναι τα οράματα. Και οι οραματιστές εκείνοι που έχουν την ικανότητα να βγάλουν νόημα από αυτή την αφθονία κεντρισμάτων που δέχονται. Οραματιστές, που θα ανοίξουν δρόμους για την απελευθέρωση της δύναμης των ιδεών και το μετασχηματισμό τους σε δράσεις.
Αναρωτιέται λοιπόν, σε πρόσφατο άρθρο του, ο καθ. Roberto Verganti, μπορεί η επόμενη δεκαετία να επικεντρωθεί στη δημιουργία οραμάτων; να αποτελέσει τη δεκαετία των οραματιστών; Αν συνέβαινε αυτό, τότε θα γινόμασταν μάρτυρες μιας σημαντικής μετατόπισης στον τρόπο που σκεπτόμαστε για την καινοτομία, τη δημιουργικότητα και την ηγεσία.Πολλές δημοφιλείς μελέτες για τη δημιουργικότητα, την εξισώνουν με τη ταχεία παραγωγή μεγάλου αριθμού ιδεών (όσο περισσότερες τόσο καλύτερα). Αντιθέτως, η οραματική ηγεσία απαιτεί ακούραστη διερεύνηση προς μια κατεύθυνση (όσο βαθύτερα και πιο ρωμαλέα τόσο καλύτερα).
Η παραγωγή ιδεών, δίνει αξία στη νέα προοπτική. Η ανάπτυξη οράματος, βασίζεται στην έρευνα και τη σε βάθος κατανόηση. Για να δημιουργήσουμε φρέσκιες ιδέες, μας έμαθαν να σκεφτόμαστε «έξω από το κουτί» αλλά αμέσως μετά ξαναμπαίνουμε σε αυτό. Κτίζοντας ένα όραμα γκρεμίζεις το κουτί και φτιάχνεις ένα καινούργιο. Δεν παίζεις με τα υπάρχοντα πρότυπα. Τα αλλάζεις. ....η συνέχεια του άρθρου εδώ ....
* Πηγή: Reporter.gr
