"Diploma in Management and Leadership" Chartered Management Institute (CMI)

Έναρξη, Αθήνα: 14 Μαίου 2010, Ηράκλειο: 28 Μαϊου 2010


cmi_br


*Πηγή: ΕΕΔΕ

Ο πρόεδρος της ΕΕΔΕ μιλάει για την κρίση και τις επιχειρήσεις

Πυροβολούμε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας εδώ και τριάντα χρόνια, υποστηρίζει ο κ. Κωνσταντίνος Λαμπρινόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ).

Η διόγκωση του δημόσιου τομέα, η γραφειοκρατία, η διαφθορά, η έλλειψη καινοτομίας οδηγούν σε χαμηλότερα επίπεδα την ανταγωνιστικότητα. Ο κ. Λαμπρινόπουλος τάσσεται κατά της άποψης ότι η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί αντίδοτο και τονίζει πως «το κλίμα δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη». Ούτως ή άλλως, οι επιχειρήσεις διανύουν περίοδο αβεβαιότητας και δυσκολιών.

Η ελληνική οικονομία διέρχεται ίσως τη δυσκολότερη περίοδο της ιστορίας της κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Αυτό το αρνητικό περιβάλλον πώς επηρεάζει τις επιχειρήσεις;

Οι επιπτώσεις στις επιχειρήσεις είναι τεράστιες σε όλα τα επίπεδα. Η αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας έχει αντίκτυπο στη μείωση των εισοδημάτων, στην αύξηση της ανεργίας και κατ΄ επέκταση στη μείωση των διαθεσίμων των καταναλωτών. Αυτό έχει ως επακόλουθο τη μείωση της κατανάλωσης, που για τις επιχειρήσεις και το κράτος σημαίνει λιγότερα έσοδα που οδηγούν σε νέο κύκλο δυσμενών μέτρων. Πέραν αυτού, αυξάνεται το κόστος του χρήματος μέσω της αύξησης των επιτοκίων και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται χωρίς τέλος.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι επιχειρηματίες και οι μάνατζερ;

Οτι πρέπει να λειτουργήσουν σε κλίμα αβεβαιότητας με δυσμενέστερες συνθήκες, έλλειψη προοπτικής και αρκετά απροσδιόριστο αποτέλεσμα. Παράλληλα, η λειτουργία τους πραγματοποιείται εν μέσω κλίματος αρνητικής ψυχολογίας του καταναλωτή και έλλειψης εμπιστοσύνης, υπό την εποπτεία ενός κυβερνητικού μηχανισμού με εισπρακτικές διαθέσεις και χωρίς σαφές πλάνο ανάπτυξης.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την ανάγκη να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας. Θεωρείτε πως μπορούν οι ελληνικές επιχειρήσεις να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο και να ανταγωνιστούν σε διεθνές επίπεδο;

Μιλάμε τα τελευταία 30 χρόνια για ανταγωνιστικότητα και το μόνο που κάνουμε είναι να την πυροβολούμε. Ο κρατικός μηχανισμός διογκώθηκε, η γραφειοκρατία μας στερεί πολλές θέσεις στη λίστα των ανταγωνιστικών χωρών, η διαφθορά επιτείνει τη μείωση της ανταγωνιστικότητας, η επιχειρηματικότητα πυροβολείται καθημερινά, η αριστεία δεν είναι μέρος της κουλτούρας μας, η παιδεία και η διά βίου μάθηση έχουν τεράστια προβλήματα, η καινοτομία δεν υφίσταται. Το κλίμα δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Πρέπει να βελτιωθούν αρκετά πράγματα και χρειάζεται χρόνος για να γίνουμε ανταγωνιστικότεροι. Οσον αφορά τις επιχειρήσεις που μπορούν να διακριθούν στον διεθνή χώρο, υπάρχουν ορισμένες, υπήρξαν και μέχρι σήμερα, αλλά αυτές είναι οι φωτεινές μας εξαιρέσεις. Ενας παράγοντας που μπορεί να κάνει τη διαφορά είναι η αφύπνιση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, που αν πραγματικά κάνει την υπέρβασή του μπορούμε να ελπίζουμε. Και γι΄ αυτό όμως χρειάζεται ηγέτης, και ηγέτες σήμερα δεν υπάρχουν, τουλάχιστον στον πολιτικό χώρο.

Θεωρείτε ότι υπάρχουν περιθώρια για μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα; Αποτελεί όχημα για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας;

Για τους οικονομικούς αναλυτές, πιθανόν να αποτελεί. Για τον επιχειρηματικό κόσμο το αντίδοτο είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η αύξηση της ποιότητας, η νοοτροπία της αριστείας, η ανάπτυξη. Ολα τα άλλα μέτρα είναι αυτά που οδηγούν στη σταδιακή απαξίωση.

Λόγω της αβέβαιης οικονομικής κατάστασης, εκτιμάτε ότι θα δούμε τις επιχειρήσεις να μειώνουν δραστηριότητες και να οδηγούνται σε απολύσεις εργαζομένων;

Θεωρώ ότι οι σωστές επιχειρήσεις έχουν υποχρέωση να προασπίσουν τα συμφέροντα των εργαζομένων τους, των πελατών τους, των προμηθευτών τους, των μετόχων τους και της κοινωνίας. Για να γίνει αυτό πρέπει τα αποτελέσματά τους να το επιτρέπουν. Υπό αυτή την έννοια, αν υπάρξουν μειώσεις θα είναι όχι λόγω της κρίσης. Παρ΄ όλα αυτά, αν τα αποτελέσματα δεν είναι θετικά θα υπάρξει περιορισμός κόστους. Οι επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα κοντόφθαλμα ενδεχομένως να προβούν σε τέτοιες ενέργειες.

Τι έχει διδάξει η οικονομική κρίση στους σύγχρονους μάνατζερ; Ποιο είναι το προφίλ των μάνατζερ που μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες;

Δεν νομίζω ότι οι δυσκολίες τελείωσαν, μόλις τώρα αρχίζουν. Για το τι πρέπει να μας διδάξει η κρίση: Το βασικό είναι ότι όλα είναι ρευστά. Χρειάζεται ψυχραιμία, πολύ καλή γνώση του περιβάλλοντός σου, συνεχής έλεγχος, αύξηση των επενδύσεων στον ανθρώπινο παράγοντα, καλό εργασιακό κλίμα, εμπέδωση εμπιστοσύνης, θετική σκέψη και εμμονή στην ποιότητα, τη διαφοροποίηση και την αριστεία.

* Πηγή: Τα Νέα 290410

Το Χρήμα ως Χρέος (v2)

* Πηγή: tvxs.gr

Το Μοντέρνο Εμπόριο

Στο μοντέρνο εμπόριο, ''όλο το παιχνίδι'' γίνεται online.
Στην αρχή ο καταναλωτής αναζητά γνώμες για το προϊόν που τον ενδιαφέρει.Ψάχνει πληροφορίες από ανθρώπους όπως αυτός,γνωστούς και αγνώστους με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να τις εντοπίζει στα δίκτυα που γίνονται οι συζητήσεις (Blogs ,Twitter, Facebook) .... η συνέχεια του άρθρου εδώ .... και στο video!



* Πηγή: Social Media Evolution

Β. Novick: Πώς η διαφήμιση στο internet αυξάνει τα κέρδη των επιχειρήσεων

Τις νέες μορφές προβολής και διαφήμισης των επιχειρήσεων στο διαδίκτυο και τα οφέλη, που προκύπτουν από αυτές για τους διαφημιζόμενους, αναλύει ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Google. ... όλη η συνέντευξη εδώ ....

* Πηγή: capital.gr

Internet Marketing

Του Νίκου Ξυδά

Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις: Μεγαλύτερο Μερίδιο Αγοράς χρησιμοποιώντας αποτελεσματικά τα κανάλια του Internet Marketing

Το Internet είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο προβολής μιας επιχείρησης. Χαρακτηρίζεται από το χαμηλό κόστος επένδυσης συγκριτικά με άλλα παραδοσιακά μέσα, αποδίδει όμως πολύ αποτελεσματικότερα, δεδομένης της επένδυσης.

Πως μπορεί όμως μια μικρομεσαία επιχείρηση να εκμεταλλευτεί το Διαδίκτυο, δεδομένου του μεγάλου ανταγωνισμού;

Σύμφωνα με στοιχεία της Κοινωνίας της Πληροφορίας (έρευνα 2005-2008) περίπου οι μισές επιχειρήσεις στη χώρα μας διαθέτουν εταιρική ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο!Πόσες είναι όμως οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν αποτελεσματικά το μέσο;

Σίγουρα πολύ λίγες. Με ένα γρήγορο «σερφάρισμα» στις ιστοσελίδες ελληνικών εταιρειών διαπιστώνουμε ότι πολύ λίγες είναι οι εταιρείες που έχουν ένα ολοκληρωμένο πλάνο στην on-line παρουσία τους, με συγκροτημένη στόχευση και στρατηγική.

Η σκληρή πραγματικότητα

Χωρίς ολοκληρωμένο πλάνο οι περισσότερες επιχειρήσεις αποτυγχάνουν στο Διαδίκτυο. Αυτό συμβαίνει διότι το Διαδίκτυο είναι μια παγκόσμια αγορά με υψηλούς δείκτες ανταγωνιστικότητας. Για κάθε χρήστη που αναζητά προϊόντα και υπηρεσίες εκεί η προσφορά είναι τεράστια. Μόνο οι επιχειρήσεις που διαθέτουν σοβαρό πλάνο και στόχευση θα καταφέρουν να επιβιώσουν έναντι του ανταγωνισμού, αποκομίζοντας τα προσδοκώμενα οφέλη.

Φτιάξτε ένα ολοκληρωμένο πλάνο on-line προβολής της επιχείρησής σας στο Διαδίκτυο σε 3 απλά βήματα

Είτε πρόκειται για μια μικρή επιχείρηση είτε για μια πολυεθνική, η λογική είναι πολλές φορές η ίδια. Ξεκινάμε από τα βασικά ερωτήματα «Βρίσκεται το κοινό μας on-line;» και «Ποιο είναι το μέγεθος της αγοράς μας on-line; Υπάρχουν ευκαιρίες;».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κοινωνίας της Πληροφορίας, περίπου οι μισοί Έλληνες, πλέον, έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Επίσης, ο τζίρος από ηλεκτρονικές αγορές λογίζεται σε κάποια δισ. ευρώ και συνεχώς αυξάνεται. Άρα, για τις περισσότερες επιχειρήσεις οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα είναι ενθαρρυντικές.

Ας δούμε λοιπόν ένα απλό πλάνο που μπορεί να χρησιμοποιήσει μια σύγχρονη επιχείρηση για να εκμεταλλευτεί σωστά τα κανάλια του Διαδικτύου:

1. Αναγνώριση κοινού: Ποιο είναι το κοινό στο οποίο απευθύνεται η ιστοσελίδα της επιχείρησης; Ποια είναι τα δημογραφικά του; Είναι σημαντικό να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα πριν επιλέξουμε τα κανάλια στα οποία θα προβληθούμε.... η συνέχεια του άρθρου εδώ ...

*Πηγή: Επιστημονικό Marketing

Αψιμαχία στη δουλειά: πώς να αποφύγετε το β' γύρο

της Eilene Zimmerman

Eρ.: Ας υποθέσουμε ότι πρόσφατα είχατε ένα διαπληκτισμό με ένα/μία συνάδελφο. Αν και καταφέρατε να λύσετε τη διαφωνία σας, εξακολουθείτε να νιώθετε άβολα όταν τον/τη συναντάτε. Θα ήταν καλύτερα να το συζητήσετε ή να προσποιηθείτε ότι δεν συνέβη τίποτα;

ΑΠ.: «Αν, έπειτα από μερικές μέρες, ο/η συνάδελφος σας συμπεριφέρεται σαν να μη συνέβη τίποτα, Θα ήταν καλύτερα να μη δώσετε συνέχεια. Αν, όμως, είναι ξεκάθαρο ότι είναι ακόμη εκνευρισμένος/-η, καλό θα ήταν να συζητήσετε μαζί του/της», λέει ο Χτέιμον Μπέγερ, ένας εκ των συγγραφέων του βιβλίου «The Right Fight» και σύμβουλος οργάνωσης επιχειρήσεων της Booz & Company στο Χιούστον.

«Επικεντρωθείτε στην κοινή σας δουλειά και στην τήρηση των προθεσμιών σας», προτείνει η Σούζαν Φ. Μπέντζαμιν, υπεύθυνη χάραξης επικοινωνιακής στρατηγικής στο Σέπερντσταουν και συγγραφέας του βιβλίου «Perfect Phrases for Dealing With Difficult Situations at Work».

Η Μπέντζαμιν επισημαίνει ότι η συζήτηση, πρέπει να γίνει σε πολιτισμένο κλίμα, λέγοντας: «"Ξέρω ότι αντιμετωπίσαμε μια δύσκολη κατάσταση, αλλά για μένα το ζήτημα θεωρείται λήξαν και θέλω να αφοσιωθούμε στη δουλειά. Συμφωνείς;"». Και συνεχίζει, τονίζοντας ότι ύστερα απ' αυτό θα πρέπει μέσω των συζητήσεων σας να καθορίσετε εκ νέου τις αρμοδιότητες του καθενός, ώστε να προχωρήσετε.

Ο Μπέγερ λέει ότι αν θέλετε να συζητήσετε αυτό που έγινε, θα πρέπει να προσπαθήσετε να μπείτε στη θέση του άλλου. Εσείς μπορεί να ξέρετε γιατί θυμώσατε ή γιατί κρατήσατε αμυντική στάση, αλλά ίσως να μην καταλαβαίνετε την άλλη πλευρά.

ΕΡ.: Πώς μπορείτε να αντιμετωπίσετε μια διαμάχη που δεν έχει εκδηλωθεί ευθέως ως μεμονωμένο συμβάν, αλλά υφέρπει για μεγάλο χρονικό διάστημα;

ΑΠ.: «Αν η συμπεριφορά κάποιου είναι ενοχλητική αλλά δεν επηρεάζει τη δουλειά σας, μπορεί, να μην αξίζει τον κόπο να αντιμετωπίσετε το ζήτημα ευθέως», δηλώνει η Λίζα Μάξγουελ, μεσολαβήτρια στο Εθνικό Κέντρο Επίλυσης Αντιπαραθέσεων στο Σαν Ντιέγκο που εκπαιδεύει διευθυντές στην αντιμετώπιση διαμαχών στο χώρο εργασίας.

Συνεχίζει λέγοντας: «Δεν είναι δυνατόν να συμπαθείτε όλους τους συνεργάτες σας. Αυτό που χρειάζεται είναι να έχετε μαζί τους μια αξιοπρεπή επαγγελματική σχέση». Ωστόσο, αν η συμπεριφορά κάποιου υπονομεύει τις επιδόσεις σας και επηρεάζει αρνητικά την ικανότητα σας να φέρνετε εις πέρας την εργασία που έχετε αναλάβει, πρέπει να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα.

Ο Μπέγερ προτείνει να μιλήσετε ιδιαιτέρως με το συγκεκριμένο συνάδελφο και να θέσετε ευγενικά το ζήτημα, λέγοντας, για παράδειγμα: «Τους τελευταίους μήνες, έχω την αίσθηση ότι η σχέση μας έχει αλλάξει». Στη συνέχεια, αναφέρετε παραδείγματα της συμπεριφοράς που σας ενοχλεί, πράγματα όπως η μη τήρηση των προθεσμιών ή ότι σας αποφεύγει.

Ερ.: Τι πρέπει να κάνετε αν, παρά τις προσπάθειες σας, ο/η συνάδελφος που σας δημιουργεί το πρόβλημα πει ότι δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί σας;

ΑΠ.: «Αν πρέπει οπωσδήποτε να συνεργαστείτε μ' αυτόν τον άνθρωπο, ίσως είναι απαραίτητο να ζητήσετε την παρέμβαση του διευθυντή ή της διευθύντριας σας.

Μην κακολογήσετε τον/τη συνάδελφο σας, απλώς αναφέρετε τα γεγονότα», σημειώνει η Λέσλι Σεπίνι, ψυχολόγος, σύμβουλος οργάνωσης επιχειρήσεων και ειδική στην αντιμετώπιση κρίσεων στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας. Η Σεπίνι επισημαίνει: «Μην πείτε ότι δεν μπορείτε να συνεργαστείτε μ' αυτόν τον άνθρωπο.

Δώστε στο διευθυντή ή τη διευθύντρια σας να καταλάβει ότι θέλετε να γίνει σωστά η δουλειά και ρωτήστε αν είναι διατεθειμένος/-η να σας βοηθήσει να συνεργαστείτε με αυτό το συνάδελφο».

Ερ.: Μπορεί οι εργασιακές αντιπαραθέσεις να είναι εποικοδομητικές;

ΑΠ.: Ναι, γιατί σας δίνουν τη δυνατότητα να ενισχύσετε τη σχέση σας με ένα συνεργάτη σας. Ο Μπέγερ τονίζει ότι, κατ' αυτόν τον τρόπο, και οι δύο έχετε την .ευκαιρία να εξηγήσετε τι είναι αυτό που σας ενόχλησε και να το διορθώσετε.

Λέει χαρακτηριστικά: «Επενδύετε χρόνο και ενέργεια, ώστε ο/η συνεργάτης/ συνεργάτρια σας να νιώσει ότι πραγματικά θέλετε να συνεργαστείτε μαζί του/της, ότι δεν εγκαταλείπετε την προσπάθεια».

Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 280310, ένθετο "The New York Times"

Τα πνευματικά δικαιώματα (copyright ) στο διαδίκτυο

Η ιστοσελίδα ανοικτού διαλόγου και διαβούλευσης του Ελληνα πρωθυπουργού, το γνωστό πλέον σε όλους opengov.gr, λειτουργεί με βάση μια ειδική διαδικασία αδειοδότησης των χρηστών, το λεγόμενο Creative Commons . Την ίδια στιγμή, τα περισσότερα πανεπιστήμια της χώρας δεν έχουν βρει ακόμη τρόπο να λειτουργήσουν πλήρως τα ηλεκτρονικά αρχεία και τις βιβλιοθήκες τους, αφού ένα μεγάλο μέρος του περιεχομένου τους καλύπτεται από άκαμπτα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Το πλούσιο και σημαντικό ιστορικά ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ, είναι μεν στη διάθεση του κοινού μέσω του Διαδικτύου, αλλά χωρίς να διέπεται προς το παρόν από συγκεκριμένους κανόνες αδειοδότησης όσον αφορά τη χρήση του υλικού του.

Η αλλοπρόσαλλη κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα όσον αφορά την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, ιδίως στο Διαδίκτυο, που αναπτύσσεται δυναμικά τα τελευταία χρόνια, είναι ενδεικτική. Το θέμα του copyright στη διαδικτυακή εποχή έχει γίνει αντικείμενο πολλών συζητήσεων άλλωστε σε ολόκληρο τον κόσμο.

Απέναντι στη γραμμή της απόλυτης προστασίας αναπτύσσεται εδώ και καιρό μια πιο ήπια επιστημονική προσέγγιση, ιδίως όσον αφορά ζητήματα που άπτονται της εκπαιδευτικής λειτουργίας, γνωστής ως copyleft. Προμετωπίδα της γραμμής αυτής είναι η δυνατότητα ανοικτής πρόσβασης σε έργα με επιστημονική αξία και η υπό προϋποθέσεις χορήγηση ειδικών αδειών χρήσης του προϊόντος από τον δημιουργό του, που κατοχυρώθηκαν με το όνομα Creative Commons.

Η άποψη των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης που εκπροσωπούν τους δημιουργούς, είναι εντελώς αρνητική με τις άδειες αυτές, καθώς θεωρούν ότι κάθε δημιουργός έχει το αυτονόητο δικαίωμα να διαθέτει όπως θέλει το έργο του.

Τι είναι όμως οι άδειες Creative Commons;

«Οι άδειες Creative Commons είναι το κύριο και πλέον εύχρηστο νομο-τεχνολογικό εργαλείο παγκοσμίως για την ανοικτότητα περιεχομένου στο Διαδίκτυο. Ως τέτοιο εργαλείο χρησιμοποιούνται ήδη από το Γραφείο του Πρωθυπουργού της Ελλάδας [βλ. www.opengov.gr], αλλά και πολλούς άλλους φορείς του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα ή/και ιδιώτες», επισημαίνει με άρθρο του στο Facebook, ο δικηγόρος Μαρίνος Παπαδόπουλος, ειδικός στα θέματα αυτά.

Θεωρεί όμως ότι οι αγκυλώσεις που δημιουργεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας είναι περισσότερες απ' ό,τι οι ρυθμίσεις του για την ανοικτότητα και την υπό όρους ή/και ελεύθερη πρόσβαση και διακίνηση έργων πνευματικής ιδιοκτησίας στο Διαδίκτυο.

Εκτεταμένη αναφορά στο ζήτημα της ανοικτής πρόσβασης, κυρίως για εκπαιδευτικούς λόγους, έκανε τον περασμένο Ιούνιο στην Κέρκυρα, στο 8ο διεθνές συνέδριο για τη δεοντολογία στους υπολογιστές, η καθηγήτρια του πανεπιστημίου της Αθήνας, Διονυσία Καλλινίκου.

«Η πρωτοβουλία βασίζεται στη λογική τού μη εμπορευματικού χαρακτήρα του Ιντερνετ και επιδιώκει να διαχωρίσει τα πνευματικά δικαιώματα (copyright) από παραδοσιακούς κανόνες. Ο ύψιστος στόχος είναι να μετατραπεί το Ιντερνετ σε εργαλείο για μια παγκόσμια βάση επιστημονικής γνώσης», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Η "ανοικτή πρόσβαση" αναπτύχθηκε σε πανεπιστήμια λόγω των αυξήσεων στην τιμή των επιστημονικών δημοσιεύσεων, του περιορισμού των κρατικών επιχορηγήσεων, της ανάπτυξης του Ιντερνετ. Ερευνητές και επιστήμονες ανταποκρίνονται θετικά στις πρωτοβουλίες αυτές γιατί κυρίως ενδιαφέρονται για τη διάδοση των εργασιών τους με αναφορά στο όνομά τους... Η ανοικτή πρόσβαση δεν είναι αντίθετη με το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, στην έκταση που οι συγγραφείς αποφασίζουν ελεύθερα να υιοθετήσουν αυτή την πολιτική.

Οι ελεύθερα διαθέσιμες εργασίες έχουν επίσης πνευματικά δικαιώματα, καθώς όσοι τις χρησιμοποιούν οφείλουν να τηρούν τις προϋποθέσεις», πρόσθεσε.
«Για να υλοποιηθεί λοιπόν η παραπάνω πρωτοβουλία, χρησιμοποιούνται μια σειρά από άδειες χρήσης του περιεχομένου που εκδίδει ο δικαιούχος. Η πιο δημοφιλής και διαδεδομένη άδεια, είναι η Creative Commons, η οποία διατίθεται στο κοινό από το 2002. Αυτή τη στιγμή έχει επεκταθεί σε περίπου 50 χώρες και εκτιμάται ότι πάνω από 140 εκατομμύρια έργα έχουν τέτοιες άδειες», αναφέρει στην εισήγησή της η κ. Καλλινίκου. Οπως υποστηρίζει, ο σκοπός αυτών των αδειών δεν είναι να καταργήσει τα πνευματικά δικαιώματα αλλά κυρίως να επανακαθορίσει τους κανόνες και να πετύχει μια νέα ισορροπία στη βάση των αρχών του Διαδικτύου. ...η συνέχεια του άρθρου εδώ ....

Πηγή: Ελευθεροτυπία 270310, ένθετο "Φακελος"